Monday, 13 May 2013

ΔΕΝ ΔΑΓΚΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑΐΖΕΙ

Το έδαφος, το νερό, ο αέρας και όλη η ζωή είναι στοιχεία που
συνεχώς αλληλεπιδρούν µεταξύ τους, δηµιουργώντας ένα σύστηµα «φυσικού
περιβάλλοντος». Ο άνθρωπος, ως µέρος αυτού, δηµιουργεί, αναπτύσσει και κατασκευάζει το
ανθρώπινο περιβάλλον (κοινωνικό, τεχνητό, ιστορικό), µε συνεχή βέβαια µείωση των
φυσικών πόρων, προκειµένου να επιτύχει τους σκοπούς του. Ειδικότερα, τα τελευταία
χρόνια, η ταχεία ανάπτυξη ,και κυρίως της βιοµηχανίας και της οικονοµίας συνδέονται
µε την εµφάνιση, την ανάπτυξη και εξέλιξη των µεγάλων περιβαλλοντικών προβληµάτων, τα
οποία διακυβεύουν τη βιωσιµότητα του περιβάλλοντος στο σύνολό του. Τα σηµαντικότερα
περιβαλλοντικά προβλήµατα είναι αυτά που προκύπτουν από την υπερβολική
κατανάλωση των φυσικών πόρων και της ρύπανσης του περιβάλλοντος. Και οι δύο αυτοί
παράγοντες, που αποτελούν κίνδυνο για το περιβάλλον, σχετίζονται µε τις
καθηµερινές ανθρώπινες δραστηριότητες.
Η όξυνση της περιβαλλοντικής κρίσης, η κλιµατική αλλαγή, η εξαφάνιση των χώρων
πρασίνου στις πόλεις, η καταστροφή οικοσυστηµάτων και η εξαφάνιση ειδών ζώων και
φυτών, το νέφος και το κυκλοφοριακό χάος, είναι προβλήµατα που απαιτούν αλλαγή τρόπου
ζωής και συµπεριφοράς από τους πολίτες. Η βασική, λοιπόν, παραδοχή είναι ότι
τα περιβαλλοντικά προβλήµατα έχουν παγιωθεί στην κοινωνία µας και στην καθηµερινότητά
µας. Για να αντιµετωπιστεί µία τέτοια κατάσταση θα πρέπει να αναδυθούν νέες ιδέες, ώστε
να συνειδητοποιήσουµε ότι αποτελούµε κοµµάτι της φύσης και δεν µπορούµε να ζήσουµε
πέρα κι έξω από αυτήν, άρα θα πρέπει να βρίσκουµε τρόπους να ζούµε σε ισορροπία ...